|
|
 |
 |
 |
 |
Łabajowa Skała, Bębło - opis miejsca
Wieś Bębło położona jest 20 km od Krakowa na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, w jej części zwanej Wyżyną Olkuską, w sąsiedztwie Ojcowskiego Parku Narodowego. Cały teren wsi wchodzi w skład Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie. Na terenie wsi Bębło znajdują się liczne ostańce skalne, aż 20 z nich uznane zostało za pomniki przyrody. Z najwyższych wzniesień Bębła, „Lasku” (468 m. n.p.m.) i „Łabajowej Skały” (434m. n.p.m.),
przy dobrej pogodzie można podziwiać piękno Tatr i panoramę Krakowa z Wawelem na czele. Bębło jako osada powstała pod koniec XIII w. i należała do Starostwa Ojcowskiego. Pierwsze udokumentowane naukowo ślady zorganizowanej pracy człowieka na terenie Bębła sięgają 4200 lat przed narodzeniem Chrystusa. Wiadomo, że w latach 4200-1700 p.n.e. były tu odkrywkowe kopalnie krzemienia. Po tamtych czasach pozostała w Bęble tylko nazwa przysiółka „Pod Krzemionką” i pojedyńcze okazy krzemienia w przysiółku „Lisieniec”. Na terenie wsi odkryto również znaleziska z późnego paleolitu w schronisku skalnym w Żytniej Skale i na stanowisku otwartym.
Znane jest aż 15 historycznych nazw Bębła, miedzy innymi: Bawel, Bambno, Bambnow, Bamble, Bambel, Bebil, Bylo, Bablo.
Po rozbiorach Bębło znalazło się w zaborze rosyjskim i było na jego skraju - wzdłuż południowej granicy Bębła biegła granica rosyjsko-austriacka. Podczas Drugiej Wojny Światowej Bębło dawało locum wysiedleńcom z Pomorza, Wielkopolski, a nawet rodzinom powstańców warszawskich.
|
dodaj komentarz do Łabajowa Skała >
dodaj zdjęcia do Łabajowa Skała >
|
|
|
 |
|
 |
 |
|
|
